Απόλυτος τρόμος για πετρέλαιο και LNG: Πώς ο ταυτόχρονος αποκλεισμός των δύο στρατηγικών στενών φέρνει πληθωριστικό Αρμαγεδδώνα, «στεγνώνει» την Ευρώπη και γονατίζει ΗΠΑ και Κίνα – Οι μεγάλοι χαμένοι.
Τα Στενά του Hormuz αποτελούν τη θαλάσσια δίοδο μέσω της οποίας διακινείται περίπου το ένα πέμπτο της παγκόσμιας κατανάλωσης πετρελαίου.
Καθημερινά, εκατομμύρια βαρέλια αργού πετρελαίου, καθώς και σημαντικό μέρος του παγκόσμιου εμπορίου υγροποιημένου φυσικού αερίου (LNG), διέρχονται από τη συγκεκριμένη στρατηγικής σημασίας περιοχή.
Αντίστοιχα, το Στενό Bab al-Mandeb αποτελεί τον κρίσιμο θαλάσσιο σύνδεσμο μεταξύ της Ερυθράς Θάλασσας, του Ινδικού Ωκεανού και της Διώρυγας του Σουέζ.
Μέσω αυτής της διαδρομής πραγματοποιείται σημαντικό μέρος του εμπορίου μεταξύ Ασίας και Ευρώπης, γεγονός που το καθιστά έναν από τους σημαντικότερους ναυτιλιακούς κόμβους παγκοσμίως.
Οι ειδικοί εκτιμούν ότι μια ταυτόχρονη διακοπή της λειτουργίας των δύο αυτών θαλάσσιων οδών θα μπορούσε να προκαλέσει το μεγαλύτερο ενεργειακό σοκ παγκοσμίως από την πετρελαϊκή κρίση της δεκαετίας του 1970.
Οι συνέπειες δεν θα περιορίζονταν μόνο στην αγορά πετρελαίου, αλλά θα επηρέαζαν ολόκληρες τις παγκόσμιες αλυσίδες εφοδιασμού, τις θαλάσσιες μεταφορές, το διεθνές εμπόριο, ακόμη και την επισιτιστική ασφάλεια.
Η Σαουδική Αραβία, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, το Κουβέιτ, το Ιράκ και το Κατάρ εξάγουν το μεγαλύτερο μέρος του πετρελαίου και του φυσικού αερίου τους μέσω των Στενών του Hormuz.
Παράλληλα, μεγάλες ασιατικές οικονομίες, όπως η Κίνα, η Ινδία, η Ιαπωνία και η Νότια Κορέα, εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από τις ενεργειακές ροές που διέρχονται από αυτή τη θαλάσσια αρτηρία.
Σε περίπτωση διαταραχής της συγκεκριμένης διαδρομής, η πρώτη αντίδραση των αγορών θα ήταν πιθανότατα μια απότομη αύξηση στις τιμές του πετρελαίου.
Η στρατηγική σημασία του Bab al-Mandeb δεν είναι μικρότερη από εκείνη του Hormuz.
Η εμπειρία των τελευταίων ετών έχει αποδείξει ότι ακόμη και η αυξημένη ανασφάλεια στην περιοχή μπορεί να αναγκάσει τις ναυτιλιακές εταιρείες να τροποποιήσουν τα δρομολόγιά τους.
Μια τέτοια εξέλιξη μπορεί να αυξήσει τον χρόνο μεταφοράς των εμπορευμάτων κατά αρκετές εβδομάδες, ενώ παράλληλα οδηγεί σε σημαντική αύξηση του κόστους μεταφοράς και των ασφαλίστρων.
Οι μεγαλύτεροι χρόνοι ταξιδιού των πλοίων μεταφράζονται σε υψηλότερο κόστος για τα προϊόντα, ενίσχυση των πληθωριστικών πιέσεων και σοβαρές διαταραχές στις παγκόσμιες εφοδιαστικές αλυσίδες.
Ως αποτέλεσμα, ασκείται ακόμη μεγαλύτερη πίεση στις οικονομίες που εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από το διεθνές εμπόριο και τις εισαγωγές βασικών αγαθών.
Επικίνδυνο σενάριο: Ο αποκλεισμός των παγκόσμιων ενεργειακών διαύλων
Το πιο ανησυχητικό σενάριο θα ήταν η ταυτόχρονη αναστάτωση στα Στενά του Hormuz και στο Bab al-Mandeb.
Σε μια τέτοια περίπτωση, θα περιοριζόταν σημαντικό μέρος των ενεργειακών εξαγωγών του Περσικού Κόλπου, ενώ θα επηρεαζόταν σοβαρά και η εναλλακτική θαλάσσια οδός μεταφοράς πετρελαίου από τις αραβικές χώρες.
Μια τέτοια εξέλιξη δεν θα έπληττε μόνο την αγορά πετρελαίου, αλλά θα προκαλούσε σοβαρές αναταράξεις στο παγκόσμιο εμπόριο, οδηγώντας σε μια πρωτοφανή περίοδο αστάθειας.
Το ταυτόχρονο κλείσιμο αυτών των δύο στρατηγικής σημασίας θαλάσσιων περασμάτων θα αυξήσει σημαντικά τον χρόνο μεταφοράς εμπορευμάτων μεταξύ Ασίας και Ευρώπης, να εκτοξεύσει το κόστος των μεταφορών και, τελικά, να οδηγήσει σε αυξήσεις των τιμών των προϊόντων σε ολόκληρο τον κόσμο.
Η Κίνα, ως ο μεγαλύτερος εισαγωγέας ενέργειας παγκοσμίως, εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τις προμήθειες πετρελαίου και φυσικού αερίου που διέρχονται από τον Περσικό Κόλπο.
Παράλληλα, η Ινδία, η Ιαπωνία και η Νότια Κορέα καλύπτουν επίσης σημαντικό μέρος των ενεργειακών τους αναγκών από την ίδια περιοχή.
Η Ευρώπη, μετά τον πόλεμο στην Ουκρανία, έχει καταστεί ακόμη πιο εξαρτημένη από τις εισαγωγές υγροποιημένου φυσικού αερίου (LNG) και ενέργειας μέσω θαλάσσιων οδών.
Ως εκ τούτου, οποιαδήποτε διακοπή στη διέλευση από το Bab al-Mandeb θα μπορούσε να αποτελέσει σοβαρή απειλή για την ενεργειακή ασφάλεια της ηπείρου.
Την ίδια στιγμή, η Αίγυπτος θα συγκαταλεγόταν μεταξύ των χωρών που θα υφίσταντο σημαντικές απώλειες, λόγω της μεγάλης εξάρτησής της από τα έσοδα της Διώρυγας του Σουέζ.
Η μείωση της ναυσιπλοΐας μέσω της διώρυγας θα σήμαινε απώλεια εσόδων σε συνάλλαγμα και επιπλέον επιβάρυνση για την ήδη πιεσμένη οικονομία της χώρας.
Παρότι οι Ηνωμένες Πολιτείες εξαρτώνται σήμερα λιγότερο από το πετρέλαιο του Περσικού Κόλπου σε σχέση με το παρελθόν, παραμένουν ένας από τους βασικούς παράγοντες που εγγυώνται την ασφάλεια αυτών των στρατηγικών θαλάσσιων οδών.
Ο λόγος δεν αφορά μόνο τις ενεργειακές ανάγκες της Αμερικής, αλλά και τη θέση της στην παγκόσμια οικονομία, καθώς και τον κεντρικό ρόλο του δολαρίου στο διεθνές εμπόριο.
Μια απότομη αύξηση των τιμών του πετρελαίου, σε συνδυασμό με διαταραχές στις παγκόσμιες εφοδιαστικές αλυσίδες, θα μπορούσε να προκαλέσει νέο πληθωριστικό κύμα στις Ηνωμένες Πολιτείες, να οδηγήσει σε περαιτέρω αύξηση των επιτοκίων και να επιβραδύνει την οικονομική ανάπτυξη.
Παράλληλα, οι βασικοί σύμμαχοι της Ουάσιγκτον στην Ευρώπη και την Ασία εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από αυτές τις ενεργειακές και εμπορικές διαδρομές.
Μια κρίση στα Στενά του Hormuz και στο Bab al-Mandeb θα ασκούσε έντονη οικονομική και πολιτική πίεση στις Ηνωμένες Πολιτείες, καλώντας τες να διαδραματίσουν πρωταγωνιστικό ρόλο στη διαχείριση της κρίσης.
Για τον λόγο αυτό, πολλοί αναλυτές εκτιμούν ότι σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο οι Ηνωμένες Πολιτείες, μαζί με τις μεγάλες οικονομίες της Ασίας και της Ευρώπης, θα συγκαταλέγονταν μεταξύ των σημαντικότερων χαμένων.
Αναμφίβολα, το Ιράν θα επηρεαζόταν επίσης από μια παρατεταμένη ένταση στις θαλάσσιες οδούς της περιοχής.
Η αύξηση του κόστους ασφάλισης, οι εμπορικοί περιορισμοί και οι πιθανές διακοπές στις μεταφορές θα μπορούσαν να έχουν σοβαρές αρνητικές επιπτώσεις στο εξωτερικό εμπόριο της χώρας.
www.bankingnews.gr
Καθημερινά, εκατομμύρια βαρέλια αργού πετρελαίου, καθώς και σημαντικό μέρος του παγκόσμιου εμπορίου υγροποιημένου φυσικού αερίου (LNG), διέρχονται από τη συγκεκριμένη στρατηγικής σημασίας περιοχή.
Αντίστοιχα, το Στενό Bab al-Mandeb αποτελεί τον κρίσιμο θαλάσσιο σύνδεσμο μεταξύ της Ερυθράς Θάλασσας, του Ινδικού Ωκεανού και της Διώρυγας του Σουέζ.
Μέσω αυτής της διαδρομής πραγματοποιείται σημαντικό μέρος του εμπορίου μεταξύ Ασίας και Ευρώπης, γεγονός που το καθιστά έναν από τους σημαντικότερους ναυτιλιακούς κόμβους παγκοσμίως.
Οι ειδικοί εκτιμούν ότι μια ταυτόχρονη διακοπή της λειτουργίας των δύο αυτών θαλάσσιων οδών θα μπορούσε να προκαλέσει το μεγαλύτερο ενεργειακό σοκ παγκοσμίως από την πετρελαϊκή κρίση της δεκαετίας του 1970.
Οι συνέπειες δεν θα περιορίζονταν μόνο στην αγορά πετρελαίου, αλλά θα επηρέαζαν ολόκληρες τις παγκόσμιες αλυσίδες εφοδιασμού, τις θαλάσσιες μεταφορές, το διεθνές εμπόριο, ακόμη και την επισιτιστική ασφάλεια.
Η Σαουδική Αραβία, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, το Κουβέιτ, το Ιράκ και το Κατάρ εξάγουν το μεγαλύτερο μέρος του πετρελαίου και του φυσικού αερίου τους μέσω των Στενών του Hormuz.
Παράλληλα, μεγάλες ασιατικές οικονομίες, όπως η Κίνα, η Ινδία, η Ιαπωνία και η Νότια Κορέα, εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από τις ενεργειακές ροές που διέρχονται από αυτή τη θαλάσσια αρτηρία.
Σε περίπτωση διαταραχής της συγκεκριμένης διαδρομής, η πρώτη αντίδραση των αγορών θα ήταν πιθανότατα μια απότομη αύξηση στις τιμές του πετρελαίου.
Η στρατηγική σημασία του Bab al-Mandeb δεν είναι μικρότερη από εκείνη του Hormuz.
Η εμπειρία των τελευταίων ετών έχει αποδείξει ότι ακόμη και η αυξημένη ανασφάλεια στην περιοχή μπορεί να αναγκάσει τις ναυτιλιακές εταιρείες να τροποποιήσουν τα δρομολόγιά τους.
Μια τέτοια εξέλιξη μπορεί να αυξήσει τον χρόνο μεταφοράς των εμπορευμάτων κατά αρκετές εβδομάδες, ενώ παράλληλα οδηγεί σε σημαντική αύξηση του κόστους μεταφοράς και των ασφαλίστρων.
Οι μεγαλύτεροι χρόνοι ταξιδιού των πλοίων μεταφράζονται σε υψηλότερο κόστος για τα προϊόντα, ενίσχυση των πληθωριστικών πιέσεων και σοβαρές διαταραχές στις παγκόσμιες εφοδιαστικές αλυσίδες.
Ως αποτέλεσμα, ασκείται ακόμη μεγαλύτερη πίεση στις οικονομίες που εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από το διεθνές εμπόριο και τις εισαγωγές βασικών αγαθών.
Επικίνδυνο σενάριο: Ο αποκλεισμός των παγκόσμιων ενεργειακών διαύλων
Το πιο ανησυχητικό σενάριο θα ήταν η ταυτόχρονη αναστάτωση στα Στενά του Hormuz και στο Bab al-Mandeb.
Σε μια τέτοια περίπτωση, θα περιοριζόταν σημαντικό μέρος των ενεργειακών εξαγωγών του Περσικού Κόλπου, ενώ θα επηρεαζόταν σοβαρά και η εναλλακτική θαλάσσια οδός μεταφοράς πετρελαίου από τις αραβικές χώρες.
Μια τέτοια εξέλιξη δεν θα έπληττε μόνο την αγορά πετρελαίου, αλλά θα προκαλούσε σοβαρές αναταράξεις στο παγκόσμιο εμπόριο, οδηγώντας σε μια πρωτοφανή περίοδο αστάθειας.
Το ταυτόχρονο κλείσιμο αυτών των δύο στρατηγικής σημασίας θαλάσσιων περασμάτων θα αυξήσει σημαντικά τον χρόνο μεταφοράς εμπορευμάτων μεταξύ Ασίας και Ευρώπης, να εκτοξεύσει το κόστος των μεταφορών και, τελικά, να οδηγήσει σε αυξήσεις των τιμών των προϊόντων σε ολόκληρο τον κόσμο.
Η Κίνα, ως ο μεγαλύτερος εισαγωγέας ενέργειας παγκοσμίως, εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τις προμήθειες πετρελαίου και φυσικού αερίου που διέρχονται από τον Περσικό Κόλπο.
Παράλληλα, η Ινδία, η Ιαπωνία και η Νότια Κορέα καλύπτουν επίσης σημαντικό μέρος των ενεργειακών τους αναγκών από την ίδια περιοχή.
Η Ευρώπη, μετά τον πόλεμο στην Ουκρανία, έχει καταστεί ακόμη πιο εξαρτημένη από τις εισαγωγές υγροποιημένου φυσικού αερίου (LNG) και ενέργειας μέσω θαλάσσιων οδών.
Ως εκ τούτου, οποιαδήποτε διακοπή στη διέλευση από το Bab al-Mandeb θα μπορούσε να αποτελέσει σοβαρή απειλή για την ενεργειακή ασφάλεια της ηπείρου.
Την ίδια στιγμή, η Αίγυπτος θα συγκαταλεγόταν μεταξύ των χωρών που θα υφίσταντο σημαντικές απώλειες, λόγω της μεγάλης εξάρτησής της από τα έσοδα της Διώρυγας του Σουέζ.
Η μείωση της ναυσιπλοΐας μέσω της διώρυγας θα σήμαινε απώλεια εσόδων σε συνάλλαγμα και επιπλέον επιβάρυνση για την ήδη πιεσμένη οικονομία της χώρας.
Παρότι οι Ηνωμένες Πολιτείες εξαρτώνται σήμερα λιγότερο από το πετρέλαιο του Περσικού Κόλπου σε σχέση με το παρελθόν, παραμένουν ένας από τους βασικούς παράγοντες που εγγυώνται την ασφάλεια αυτών των στρατηγικών θαλάσσιων οδών.
Ο λόγος δεν αφορά μόνο τις ενεργειακές ανάγκες της Αμερικής, αλλά και τη θέση της στην παγκόσμια οικονομία, καθώς και τον κεντρικό ρόλο του δολαρίου στο διεθνές εμπόριο.
Μια απότομη αύξηση των τιμών του πετρελαίου, σε συνδυασμό με διαταραχές στις παγκόσμιες εφοδιαστικές αλυσίδες, θα μπορούσε να προκαλέσει νέο πληθωριστικό κύμα στις Ηνωμένες Πολιτείες, να οδηγήσει σε περαιτέρω αύξηση των επιτοκίων και να επιβραδύνει την οικονομική ανάπτυξη.
Παράλληλα, οι βασικοί σύμμαχοι της Ουάσιγκτον στην Ευρώπη και την Ασία εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από αυτές τις ενεργειακές και εμπορικές διαδρομές.
Μια κρίση στα Στενά του Hormuz και στο Bab al-Mandeb θα ασκούσε έντονη οικονομική και πολιτική πίεση στις Ηνωμένες Πολιτείες, καλώντας τες να διαδραματίσουν πρωταγωνιστικό ρόλο στη διαχείριση της κρίσης.
Για τον λόγο αυτό, πολλοί αναλυτές εκτιμούν ότι σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο οι Ηνωμένες Πολιτείες, μαζί με τις μεγάλες οικονομίες της Ασίας και της Ευρώπης, θα συγκαταλέγονταν μεταξύ των σημαντικότερων χαμένων.
Αναμφίβολα, το Ιράν θα επηρεαζόταν επίσης από μια παρατεταμένη ένταση στις θαλάσσιες οδούς της περιοχής.
Η αύξηση του κόστους ασφάλισης, οι εμπορικοί περιορισμοί και οι πιθανές διακοπές στις μεταφορές θα μπορούσαν να έχουν σοβαρές αρνητικές επιπτώσεις στο εξωτερικό εμπόριο της χώρας.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών